अहँ तिमी साहैं राम्री त पक्कै होइनौ
जति म सोच्दछु
तनमा पनि र सायद मनमा पनि !
तिमी भन्दा सयौँ गुणा राम्रा त
ती नगरबधुहरु छन्
जसलाई म हरेकदिन
‘गर’ या ‘नगरको’ द्धिविधामा हेरिरहन्छु र
सम्पूर्ण चहानाहरुको ‘बध’ गर्दै
आफ्नै ‘नगर’ तर्फ फर्कन्छु ।
तिमी भन्दा धेरै मनकारी,
तिमी भन्दा धेरै दयालु त
मेरो घरै छेउमा बस्ने ‘नयना’ छिन्
उसका पनि तिम्रा जस्तै घण्टौँ चलाइरहुँ लाग्ने
घनाह बाल छन् ।
अग्ला जुत्तामा लरक्क लर्किदा
क्या गजबका चाल छन् ।
टपक्क कसिएको कुर्तामा देखिने
एकजोडि रहरलाग्दा उछाल छन् ।
आखिर यी सबै कुराका निम्ति
मैले तिमीलाइ चाहेको हुँ भने
नयनाका पनि यी एक जोडि ‘नयन’ बाहेक
सबथोक बबाल छन् ।
तर मलाइ
नगरबधुुका नगर–रस पनि चाहिएन
नयनाहरुका नजर–वश पनि चाहिएन ।
बस मलाइ त तिमी चाहियो
मात्र तिमी ।।
००००
जून दिन मैले तिमीलाई पहिलोपटक देखेको थिएँ
हो ठिक त्यहि दिन मैले उसलाई पनि देखेको थिएँ ।
जून दिन मैले तिमीलाई पहिलोपटक
चियाको लागि प्रस्ताव गरेको थिएँ ,
त्यहि दिन हामीले क्यान्टिनमा चिया खाइरहेको
उसले परबाट ‘चियाइ’रहेकि थिइ ।
चिया भन्दा गुलियो
हाम्रो वार्तालाप थियो सायद ,
त्यहि भएर त तिमीले हरेक चुस्की लिनुभन्दा पहिलै
उ घुटुक्क थुक निल्दथी ।
उसका तिनै थुकहरुसँग
मैले मेरा आफ्ना थुकहरु
सयौँपल्ट साटिसकेँ ।
पार्कमा , रेष्टुुरामा अनि
रेष्टुराका बन्द च्यामबरहरुमा
कयाँै प्रेमिल पलहरु काटिसकेँ ।
तर अहँ
न’त ती थुकहरुले मेरो आँत भर्दथ्यो ,
न’त ती पलहरुले तिम्रो साथको लागि
उम्लिएको उन्मात मर्दथ्यो ।
शरिर उसको तर सम्झना तिम्रो
साथ उसको तर ‘झन–झन’ याद तिम्रो ।
त्यहि भएर त मलाइ तिमी नै चाहियो
मात्र तिमी ।।
००००
आखिर किन हुन्छ माया ?
विज्ञानले भन्छ ,
यहाँ हर–मनलाइ जोड्ने एउटा ‘ हर्मन ’ हुन्छ ।
तर त्यो के हो जसले
यो मनलाइ मात्र त्यो मनसँग जोड्दछ ?
धर्मले प्रेमलाई
दुइ पवित्र आत्माको मेल ठान्दछ
त्यहि भएर होला
मेरो आत्मा मेरो हातमा होइन
तिम्रो आत्माको साथमा बस्न खोज्दछ ।
आखिर के–का लागि गर्ने प्रेम
यौनका लागि ?
ती त आजकाल गल्लिगल्लिमा
सरकारी रेटमा नि पाइन्छ ।
कि प्रेम वियोगमा देवदास बनी
आँसुको स्वाद चाख्न गर्ने हो प्रेम ?
सायद त्यति नै त
चुलेसी र प्याजको भेटमा नि पाइन्छ ।
तर मलाइ
न त यौनको योग चाहिएको छ
न त बिछोडको वियोग
मलाइ त तिमी चाहिएको छ
मात्र तिमी ।
००००
त्यस दिन ,
प्रेम पत्रको साथमा
गुलाफको एक पत्र पनि थियो ।
“ प्यारी माया मिठो सम्झना
सम्झेर ल्याउँदा, मलाइ
तिम्रो हाँसो पनि मिठो लाग्दछ ,
अनि तिम्रो साथ पनि मिठो लाग्दछ ,
तिमीसँगको हरक्षण , हरपल मिठो लाग्दछ ।
नमिठा त केवल ती बाडुल्कीहरु होलान् है
जून मैले तिमीलाइ बारम्बार सम्झिरहँदा ,
तिमीलाइ हिक्क–हिक्क गराइरहन्छन् ।
आइ लफ यू मेरी पियारी ” ।
मेरा यि ‘लभ’का लब्जहरु
धेरैदिनसम्म त आफ्नै जिन्सका गोजिमा रहे
केहिदिनसम्म तिमी सधैँ हिँड्ने बाटोमा
तिम्रै खोजीमा रहे
र केहिदिन अनुत्तरित प्रश्नको प्रतिक्षामा
तिम्रै मनमौजिमा रहे।
त्यसदिनसम्म म तिमीलाइ चहान्थे
तर त्यसदिनपछि,
म तिमीलाइ मात्र चहान्छु ।
किनकि
त्यसदिन तिमीले मलाइ चाहिनौ ।
त्यसैले त
आजसम्म पनि मलाइ तिमी नै चाहियो
मात्र तिमी ।।
जति म सोच्दछु
तनमा पनि र सायद मनमा पनि !
तिमी भन्दा सयौँ गुणा राम्रा त
ती नगरबधुहरु छन्
जसलाई म हरेकदिन
‘गर’ या ‘नगरको’ द्धिविधामा हेरिरहन्छु र
सम्पूर्ण चहानाहरुको ‘बध’ गर्दै
आफ्नै ‘नगर’ तर्फ फर्कन्छु ।
तिमी भन्दा धेरै मनकारी,
तिमी भन्दा धेरै दयालु त
मेरो घरै छेउमा बस्ने ‘नयना’ छिन्
उसका पनि तिम्रा जस्तै घण्टौँ चलाइरहुँ लाग्ने
घनाह बाल छन् ।
अग्ला जुत्तामा लरक्क लर्किदा
क्या गजबका चाल छन् ।
टपक्क कसिएको कुर्तामा देखिने
एकजोडि रहरलाग्दा उछाल छन् ।
आखिर यी सबै कुराका निम्ति
मैले तिमीलाइ चाहेको हुँ भने
नयनाका पनि यी एक जोडि ‘नयन’ बाहेक
सबथोक बबाल छन् ।
तर मलाइ
नगरबधुुका नगर–रस पनि चाहिएन
नयनाहरुका नजर–वश पनि चाहिएन ।
बस मलाइ त तिमी चाहियो
मात्र तिमी ।।
००००
जून दिन मैले तिमीलाई पहिलोपटक देखेको थिएँ
हो ठिक त्यहि दिन मैले उसलाई पनि देखेको थिएँ ।
जून दिन मैले तिमीलाई पहिलोपटक
चियाको लागि प्रस्ताव गरेको थिएँ ,
त्यहि दिन हामीले क्यान्टिनमा चिया खाइरहेको
उसले परबाट ‘चियाइ’रहेकि थिइ ।
चिया भन्दा गुलियो
हाम्रो वार्तालाप थियो सायद ,
त्यहि भएर त तिमीले हरेक चुस्की लिनुभन्दा पहिलै
उ घुटुक्क थुक निल्दथी ।
उसका तिनै थुकहरुसँग
मैले मेरा आफ्ना थुकहरु
सयौँपल्ट साटिसकेँ ।
पार्कमा , रेष्टुुरामा अनि
रेष्टुराका बन्द च्यामबरहरुमा
कयाँै प्रेमिल पलहरु काटिसकेँ ।
तर अहँ
न’त ती थुकहरुले मेरो आँत भर्दथ्यो ,
न’त ती पलहरुले तिम्रो साथको लागि
उम्लिएको उन्मात मर्दथ्यो ।
शरिर उसको तर सम्झना तिम्रो
साथ उसको तर ‘झन–झन’ याद तिम्रो ।
त्यहि भएर त मलाइ तिमी नै चाहियो
मात्र तिमी ।।
००००
आखिर किन हुन्छ माया ?
विज्ञानले भन्छ ,
यहाँ हर–मनलाइ जोड्ने एउटा ‘ हर्मन ’ हुन्छ ।
तर त्यो के हो जसले
यो मनलाइ मात्र त्यो मनसँग जोड्दछ ?
धर्मले प्रेमलाई
दुइ पवित्र आत्माको मेल ठान्दछ
त्यहि भएर होला
मेरो आत्मा मेरो हातमा होइन
तिम्रो आत्माको साथमा बस्न खोज्दछ ।
आखिर के–का लागि गर्ने प्रेम
यौनका लागि ?
ती त आजकाल गल्लिगल्लिमा
सरकारी रेटमा नि पाइन्छ ।
कि प्रेम वियोगमा देवदास बनी
आँसुको स्वाद चाख्न गर्ने हो प्रेम ?
सायद त्यति नै त
चुलेसी र प्याजको भेटमा नि पाइन्छ ।
तर मलाइ
न त यौनको योग चाहिएको छ
न त बिछोडको वियोग
मलाइ त तिमी चाहिएको छ
मात्र तिमी ।
००००
त्यस दिन ,
प्रेम पत्रको साथमा
गुलाफको एक पत्र पनि थियो ।
“ प्यारी माया मिठो सम्झना
सम्झेर ल्याउँदा, मलाइ
तिम्रो हाँसो पनि मिठो लाग्दछ ,
अनि तिम्रो साथ पनि मिठो लाग्दछ ,
तिमीसँगको हरक्षण , हरपल मिठो लाग्दछ ।
नमिठा त केवल ती बाडुल्कीहरु होलान् है
जून मैले तिमीलाइ बारम्बार सम्झिरहँदा ,
तिमीलाइ हिक्क–हिक्क गराइरहन्छन् ।
आइ लफ यू मेरी पियारी ” ।
मेरा यि ‘लभ’का लब्जहरु
धेरैदिनसम्म त आफ्नै जिन्सका गोजिमा रहे
केहिदिनसम्म तिमी सधैँ हिँड्ने बाटोमा
तिम्रै खोजीमा रहे
र केहिदिन अनुत्तरित प्रश्नको प्रतिक्षामा
तिम्रै मनमौजिमा रहे।
त्यसदिनसम्म म तिमीलाइ चहान्थे
तर त्यसदिनपछि,
म तिमीलाइ मात्र चहान्छु ।
किनकि
त्यसदिन तिमीले मलाइ चाहिनौ ।
त्यसैले त
आजसम्म पनि मलाइ तिमी नै चाहियो
मात्र तिमी ।।
No comments:
Post a Comment